۱۷ دی ۱۴۰۴

مجتمع فولاد روهینا جنوب – نوآوری‌های پیشرفته متالورژیکی، امکانات جدیدی را در مهندسی سازه ایجاد می‌کنند. آلیاژهای پیشرفته فولاد، انعطاف‌پذیری بی‌سابقه‌ای را در طراحی سازه‌هایی که همزمان قوی‌تر، سبک‌تر و مقاوم‌تر از همیشه هستند، به معماران و مهندسان می‌دهند.

در واقع، فولادهای کم آلیاژ با استحکام بالا (HSLA) را می‌توان به طور دقیق به عنوان انقلابی در ساخت و ساز معاصر توصیف کرد. این مواد از طریق افزودن دقیق و کالیبره شده عناصری مانند تیتانیوم به خواص برتر خود دست می‌یابند.

نتایج خارق‌العاده است. فولادهای HSLA دارای استحکام تسلیم بیش از ۵۵۰ مگاپاسکال هستند و در عین حال قابلیت جوشکاری و شکل‌پذیری عالی را حفظ می‌کنند. این بدان معناست که سازندگان می‌توانند با مقاطع نازک‌تر بدون به خطر انداختن یکپارچگی سازه کار کنند و منجر به کاهش وزن در طول پروژه‌ها (از فونداسیون‌های سبک‌تر گرفته تا کاهش هزینه‌های حمل و نقل) شوند.

پوشش‌های مقاوم در برابر خوردگی

شیمی پیچیده سیستم‌های پوشش مدرن، موانع چندلایه‌ای ایجاد می‌کند که می‌تواند طول عمر سازه‌های فولادی را تا دهه‌ها افزایش دهد، به‌ویژه در محیط‌های چالش‌برانگیز که رطوبت، نمک و آلاینده‌های صنعتی تهدیدات مداومی را ایجاد می‌کنند.

آسترهای غنی از روی، پایه بسیاری از سیستم‌های پوششی با کارایی بالا هستند. این فرمولاسیون‌ها حاوی ذرات فلزی روی هستند که محافظت کاتدی ایجاد می‌کنند. این سیستم‌ها هنگامی که با پوشش‌های میانی اپوکسی و پوشش‌های رویی پلی اورتان ترکیب می‌شوند، لایه‌های دفاعی بادوامی ایجاد می‌کنند که قادر به تحمل دهه‌ها قرار گرفتن در معرض عوامل جوی در محیط‌های ساحلی و صنعتی هستند.

پوشش‌های نانوسرامیکی، نمایانگر لبه‌ی فناوری محافظت در برابر خوردگی هستند. این فرمولاسیون‌های پیشرفته، نانوذراتی را در خود جای داده‌اند که موانعی فوق‌العاده متراکم و نفوذناپذیر در سطح مولکولی ایجاد می‌کنند. نتیجه، پوشش‌هایی است که نازک‌تر، انعطاف‌پذیرتر و مؤثرتر از جایگزین‌های سنتی هستند، در حالی که اغلب به دلیل کاهش انتشار ترکیبات آلی فرار (VOC) با محیط زیست سازگارتر نیز می‌باشند. (پیشنهاد می‌شود مطلب پایان کابوس خوردگی فولاد با پوشش‌های خود ترمیم شونده را مطالعه کنید.)

 

راهکارهایی برای نسل بعدی حفاظت در برابر آتش

محافظت در برابر آتش همیشه یک جنبه حیاتی در ساخت فولاد بوده است، زیرا فولاد محافظت نشده در معرض آتش، استحکام خود را از دست می‌دهد. پوشش‌های منبسط‌شونده، محافظت غیرفعال در برابر آتش را بهبود بخشیده‌اند.

با افزایش دما، پوشش‌های متورم شونده منبسط می‌شوند و یک لایه عایق ایجاد می‌کنند که فولاد زیرین را محافظت می‌کند. این انبساط توسط واکنش‌های شیمیایی درون پوشش که گازها را آزاد می‌کنند، ایجاد می‌شود و باعث می‌شود که مواد کف کنند و عایق حرارتی حیاتی را در مراحل اولیه آتش‌سوزی فراهم کنند.

 

نوآوری‌های گالوانیزه

گالوانیزه کردن، فرآیند اعمال پوشش روی بر روی فولاد می‌باشد که بیش از ۱۵۰ سال از سازه‌ها محافظت کرده است. این فناوری تا به امروز در حال پیشرفت است. به همین دلیل، تکنیک‌های مدرن گالوانیزه کردن در مقایسه با روش‌های سنتی، عملکرد بهتر، تطبیق‌پذیری بیشتر و پایداری بهبود یافته‌ای را ارائه می‌دهند.

گالوانیزه گرم، استاندارد طلایی برای بسیاری از کاربردها است که در آن اجزای فولادی در روی مذاب در دمای تقریبی ۴۵۰ درجه سانتیگراد غوطه‌ور می‌شوند تا پوشش‌های فلزی با ضخامت معمولاً ۷۰ تا ۱۰۰ میکرون ایجاد شود. این فرآیند یک پیوند متالورژیکی بین روی و فولاد ایجاد می‌کند که از دوام فوق‌العاده‌ای برخوردار است.

نوآوری‌های اخیر در شیمی حمام و کنترل دما، یکنواختی پوشش را بهبود بخشیده و تشکیل عیوب سطحی را که قبلاً برای رنگ‌آمیزی بعدی فولاد مشکل‌ساز بودند، کاهش داده است.

 

فولادهای سبک، کم‌هزینه و کارا

فولاد فوق مستحکم یکی دیگر از پیشرفت‌های مهم در ساخت فولاد مدرن است. این مواد پیشرفته، سازه‌ها را قادر می‌سازند که با استفاده از مواد بسیار کمتر، به ظرفیت باربری معادل یا برتر دست یابند. این پیشرفت، پیامدهای بزرگی برای ساخت و ساز از نظر اقتصادی، پایداری و امکانات معماری دارد.

فولادهای پیشرفته با استحکام بالا (AHSS) دارای استحکام کششی هستند که تنها چند دهه پیش غیرممکن به نظر می‌رسید. گریدهای AHSS نسل سوم می‌توانند از 1500 مگاپاسکال فراتر روند و در عین حال شکل‌پذیری لازم برای ساخت و عملکرد سازه را حفظ کنند. این ترکیب به طراحان اجازه می‌دهد تا مقاطع نازک‌تری را تعیین کنند که بارهای مرده را در سراسر سازه‌ها کاهش می‌دهد.

 

مطالب شابه: